Heeft u opmerkingen of vragen over de site? Leg ze voor aan de NAi webredactie.
Beleid en visie, Publicaties | linda Vlassenrood | 26-05-2010
Een 'proactieve' werkhouding is volgens menig managementhandboek dé sleutel naar meer positivisme, meer succes én meer invloed. Het vak architectuur verliest echter al jaren zienderogen aan importantie; mede door het stijgend aantal managers in de bouwpraktijk is de discipline juist in toenemende mate ingekapseld geraakt. De architect is slechts één van de vele spelers aan tafel en opereert binnen de hedendaagse complexiteit van het bouwproces vaak alleen nog als esthetisch adviseur. Maar het vak architectuur behelst zoveel meer dan alleen het bedenken van een bijzondere voorgevel. Het kunnen ontsnappen aan het keurslijf is bij veel ontwerpers dan ook een veelgehoorde wens, maar juist door de recente financiële tegenspoed lijken de mogelijkheden hiertoe lamgeslagen.
Het NAi gelooft zeer in de positieve uitwerking van een proactieve ontwerphouding en dan voornamelijk ten aanzien van de grootschalige sociaalmaatschappelijke opgaven. Het is echter de vraag hoe binnen de geconditioneerde bouwwereld daadwerkelijk veranderingen teweeg kunnen worden gebracht. Wil het NAi daarin echt stimulerend zijn, dan zal ook de programmatische invulling van het instituut in al haar poriën een proactieve houding moeten uitademen: in de gekozen onderwerpen, in de gebouwde coalities, in de rol van het publiek, in de gekozen formules. Het is dan ook noodzakelijk om - in termen van de manager - de juiste voorwaarden te scheppen zodat een proactieve houding daadwerkelijk geprikkeld en tot wasdom kan komen. Hierbij worden bestaande en nieuwe formules uitgetest. Het actief betrekken van het (vak)publiek vindt, naast het gebruikelijke reflectieve repertoire aan tentoonstellingen en debatten, plaats door middel van ontwerpprijsvragen, debatspellen en workshops.
Met De Architectuur van Kennis. De Bibliotheek van de Toekomst presenteert het NAi het resultaat van een lezingenreeks en masterclass over de openbare bibliotheek van de toekomst. De openbare bibliotheek is als overbekende architectonische typologie aan vele veranderingen in de kennisvergaring, de opkomst van de informele media en de beleving van het publieke domein onderhevig. In het vinden van nieuwe organisatiemodellen voor dit type gebouw vonden we de Vereniging Openbare Bibliotheken aan onze zijde en boorden we het creatief potentieel aan van studenten afkomstig van opleidingen zoals muziek, beeldende kunst, nieuwe media, grafisch en industrieel ontwerp. In de zomer van 2009 werkten 29 studenten vanuit bovengenoemde opleidingen onder supervisie van architect Rients Dijkstra (Maxwan), industrieel vormgevers Jurgen Bey en Esther van de Wiel, grafisch ontwerper Daniel van der Velden en beeldend kunstenaar Gabriel Lester twee weken lang aan een nieuwe organisatorische invulling. 
> 'De Architectuur van Kennis. De Bibliotheek van de Toekomst', Huib Haye van der
Werf (redactie), NAi Uitgevers, 2010. I.s.m. Vereniging
Vrienden van het NAi en Vereniging Openbare Bibliotheken.
De publicatie De Architectuur van Kennis. De Bibliotheek van de Toekomst is vorige week van de drukpers gerold en ligt vanaf deze week in de zogenaamde betere boekwinkel. Het boek is de weerslag van een experimentele zoektocht naar de invulling van een nieuwe opgave. Het is als zodanig de eerste publicatie in de reeks NAi Files van het NAi waarin het ontwerp dichterbij de opgave wordt gebracht. In deze lijn zal ieder jaar een publicatie verschijnen als naslagwerk of als onderbouwing van een activerend programmaonderdeel, al dan niet ondersteund door nieuw (ontwerpend) onderzoek. Hierin ben ik overigens van mening dat het (vak-)publiek en inspirerende coalities een rol zouden moeten krijgen in het genereren van de inhoud. Mijn motto hierbij is: meer input van buiten, en deze delen met meer mensen.
Het is natuurlijk de vraag of het (vak)publiek deze behoefte met ons deelt. Worden we wel als een intermediair, sparring partner en vraagbaak ervaren? Worden we gezien als een partij waar je inhoud kunt halen, maar vooral ook inhoud kunt brengen om het samen verder te ontwikkelen? Om uiteindelijk meer positivisme, meer succes én meer invloed binnen het vakgebied te realiseren? Wellicht hebben we daarvoor nog niet altijd de juiste toon en inhoud gevonden, maar we blijven vragen. Het volgende onderwerp van de NAi Files is nog niet bekend. We staan open voor suggesties!
Reacties:
02-06-2010
Alle inspanningen van bibliotheken ten spijt kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat het stervende instituten zijn die hortend en stotend hun laatste adem aan het uitblazen zijn. Papier als drager van informatie heeft echt afgedaan. Bibliotheken doen echt wel hun best met cursussen, leescafés etc., maar dat kan niet verhullen dat de basis waarvoor ze zijn opgericht relevantie verliest, en daarmee het instituut zelf. Als het NAi dus proactief en relevant wil blijven, doet het er denk ik goed aan zich te richten op die gebieden waar wél toekomst in zit...
03-06-2010
"Papier heeft als drager van informatie afgedaan." Dat is een te betwisten standpunt. Kijk eens naar een initiatief dat deze week online ging: kranten.kb.nl De Koninklijke Bibliotheek heeft vier eeuwen kranten ingescand. Je kunt zeggen: we scannen het in, papier heeft kennelijk afgedaan. Je kunt ook zeggen: ongelooflijk dat een krant van vierhonderd jaar geleden nog beschikbaar is. Papier is kennelijk zeer duurzaam. Want ik ben wel benieuwd hoe toegankelijk onze digitale bestanden over vier eeuwen zijn. Digitale duurzaamheid is twijfelachtig. Nog niet zo lang geleden vonden we het een goed idee om alle kranten op microfiches te zetten. Nu zijn we - nog maar een paar decennia later - helemaal opnieuw begonnen met scannen. Een hels conversie-schema wacht ons. Wie een digitaal bestand houdbaar wil houden, moet niet alleen zorgen dat het bestand zelf constant wordt geconverteerd naar een gangbaar type, maar ook dat de fysieke drager gangbaar blijft. Er wacht bibliotheken een helse klus om al die digitale archieven constant up-to-date te houden. We mogen hopen dat die bibliotheken niet stervend zijn.
03-06-2010
Een instituut als het NAi of een bibliotheek heeft zowel een verantwoordelijkheid ten aanzien van de collectie en de archieven als een verantwoordelijkheid tegenover het (vak)publiek. In behoud en ontsluiting van de eerste en het bereiken van de tweede speelt digitalisering een grote rol. Ook voor het laten brengen van inhoud en voor een interactieve omgang met publiek geldt dat. Juist door die spagaat en het voldoen aan beide opdrachten gaat dit proces langzaam. Borging van het verleden met het oog op de toekomst.
03-06-2010
@Ferry Het is gelukkig niet de taak van bibliotheken zich bezig te houden met digitale duurzaamheid. Je vergelijking met microfiches gaat dan ook mank, ook microfiches zijn fysieke dragers. De grote grap van digitaal materiaal is dat het allemaal eentjes en nulletjes zijn, ongeacht de drager. Die drager is er natuurlijk wel, maar door replicatie en duplicatie zal het vergaan daarvan nauwelijks een rol van betekenis spelen; niemand maakt zich druk over het vergaan van het internet vanwege het slijten van de harde schijven waar dit op staat. Daarmee wil ik niet beweren dat digitale duurzaamheid niet belangrijk is, integendeel. Zoals je terecht aangeeft is het doorlopend converteren naar gangbare bestanden een helse klus. Maar dat is een klus voor IT-ers, niet voor bibliotheken.
03-06-2010
@Ferry: de KB digitaliseert juist op grote schaal mede omdat papier helemaal NIET duurzaam is. Papieren erfgoed van na 1840 bijvoorbeeld ligt en masse te vergaan in depots, omdat het papier een te hoge zuurgraad heeft. Digitalisering is in dit geval ook deels een reddingsoperatie, bedoeld om erfgoed te behouden. @Pepijn: het lijkt me logisch dat bibliotheken, die zich ten doel stellen informatie op te slaan en te ontsluiten naar een breed publiek, aandacht besteed aan de conversie van oude naar nieuwe bestandsformats, juist om die toegankelijkheid te waarborgen. Of ze dat nou zelf doen of uitbesteden aan externe IT-partijen, maakt dat wat uit?
03-06-2010
@Pepijn: En waarom is dat niet de taak van bibliotheken? Zie wat de KB doet. Bibliotheken zijn bij uitstek bedoeld om onze gedocumenteerde kennis te behouden. Het was in bibliotheken (en in kloosters, daar ook) dat documenten in de oudheid werden vermenigvuldigd. En verspreid over andere blibliotheken. Het ligt misschien aan onze hedendaagse perceptie dat we een bibliotheek vooral zien als een plek waar je vlak voor je vakantie even drie thrillers voor op het strand leent. De bibliotheek van de toekomst moet wellicht weer meer terug naar haar oorspronkelijke functie. En @Sara: Papier niet duurzaam? Dat ben ik niet met je eens! Leg maar eens uit hoe het dan kan dat we deze eeuw de dode zeerollen vonden, ergens in een woestijn... documenten van meer dan tweeduizend jaar oud. Door niemand geconserveerd. En toch nog leesbaar. Het is jammer dat we het niet kunnen testen, maar ik ben er vrij stellig van overtuigd dat als we over tweeduizend jaar een floppy vinden met daarop een Word-bestand, dat we er dan vrij weinig mee kunnen. Dat is namelijk het nadeel van binaire informatie: die reeks enen en nullen kun je misschien nog terugvinden op die floppy, maar wat die reeks enen en nullen betekent? Dan moet je ook een kopie van het bijbehorende programma vinden. En voor dat programma heb je dan weer een kopie nodig van het bijbehorende OS. En dat moet dan wel weer draaien op een apparaat dat voldoet aan de eisen die dat OS stelt. Lastig allemaal. Emulatie, denk je dan, maar dat is nou juist het vervelende: daar houden we ons niet zo erg mee bezig. We gaan vooruit met z'n allen. De Amerikaanse Belastingdienst is al een paar jaar gegevens voorgoed kwijt. Stond op een soort schijf waar niemand meer wat mee kan. Hooguit prettig als je in die jaren hebt gefraudeerd...
03-06-2010
@Ferry: ik doelde ook niet zozeer op eeuwenoude perkamenten rollen (degelijk spul inderdaad ;-) maar op het papier dat op grote schaal is gebruikt juist op het moment dat de krant als massamedium opkwam en er door toenemende alfabetisering steeds meer boeken kwamen; slecht spul dus. Onvergankelijkheid is bij geen enkele drager te garanderen, wil ik maar zeggen. Hoop overigens verder ook dat bibliotheken, die bezig zijn zichzelf als verstrekkers van hoogwaardige kennis en informatie te heruitvinden, zich juist wel met emulatie zullen bezighouden.
* Verplichte velden
Op: Wonen in een echte Rietveld (of toch liever niet) SDYqdm <a href="http://qrwnxpzriofs.com/">qrwnxpzriofs</a> > Lees meer...
Op: Met de metro in Dubai Jan 23, 2011 13:26 Jan Ate en anerde kandidaten : Familie voetbalploeg staat helemaal achter jou om... > Lees meer...
Op: Catching the Spirit Присоединяюсь. Это было и со мной. Давайте обсудим этот вопрос…. Het strptaunt is Literaire... > Lees meer...
Op: Heilige huisjes Een dhtodacroe, liefdevolle beschouwing. Inderdaad is de tijd nodig om tot een juiste oplossing te... > Lees meer...
Op: Wonen in een echte Rietveld (of toch liever niet) WbJzak , [url=http://gwmyliwctlpe.com/]gwmyliwctlpe,... > Lees meer...
Op: SARA: uitzien naar de late majority Oh, jij bent ook naar Kronenburgpark gesweet. Mijn voeten waren ook kapot. Ook veel heuvels enzo,... > Lees meer...
Op: Protest Leuke foto! de dikke middelvinger van Koolhaas. > Lees meer...
Op: Protest architectuur is helemaal geen protest dat maak jij ervan architectuur is er, geeft licht of is vol... > Lees meer...
Op: Het laatste postkantoor Deze zou ook mooi passen in de (digitale )schatkamer. Toch? Ik zie ook dat utrecht nog leeg is dus... > Lees meer...
Op: Het laatste postkantoor Zo'n markant openbaar Nederlands interieur zou zeker in verband met het 'World Interior... > Lees meer...