Heeft u opmerkingen of vragen over de site? Leg ze voor aan de NAi webredactie.
Evenementen | Jorn Konijn | 22-03-2010

> Brecht van Hulten (l.) interviewt Nanne de Ru en Nolly Vos. Foto: Maarten van Haaff.
Welke
emotie hoort er bij welke beroepsgroep? Tijdens mijn studie deelden wij –
ik en mijn mede-filmstudenten – een pand met een grote groep theaterwetenschappers.
Bij binnenkomst in het gebouw moest je je altijd door een horde
Robert-de-Niro’s-in-de-dop heen worstelen. Altijd lag er wel weer iemand op de grond een
voorstelling uit te voeren; hing er iemand aan de trapleuning een gedicht te
reclameren of stond er iemand op de cafetariabalie publiekelijk zijn innerlijke zelf te zoeken. Geen twijfel mogelijk over welke emoties bij de beroepsgroep theatermakers horen: alle emoties known to mankind!
Wij filmers hadden er maar een hekel aan. Wij zaten liever de hele dag
in een donker hok naar Franse gangsterfilms uit de jaren ‘60 te kijken. Bij ons
geen emotie.
Bij de beroepsgroep architecten lijkt vaak hetzelfde het geval; de archetypische architect is nogal onderkoeld en berekenend - soms zelfs schijnbaar gevoelloos in zijn/haar voorkomen. Het organiseren van een avond over architectuur en gevoelens door het NAi leek dan ook vragen om
problemen, afgelopen februari. Toch probeerde het instituut het, op Valentijnsdag. Architectuur en de Noodzaak van de Liefde werd een avond gevuld met bijzondere presentaties, een quiz, tentoonstellingen en een Meest Sexy Architect-verkiezing. Ook onderdeel van het programma: een serie liefdesgesprekken tussen architectenstellen
die niet alleen vertelden over de liefde voor hun vak, voor hun favoriete
gebouw maar vooral ook voor elkaar. Architect-man & architect-vrouw
ondervraagd door presentatrice Brecht van Hulten over hun relatie; 'wat krijgen
we nou', moeten enkele bezoekers gedacht hebben? Tot welk ‘Boer zoekt vrouw' niveau was het NAi nu weer gedaald?
Gelukkig dachten de uitgenodigde stellen daar heel anders
over. Marc en Nicole Maurer van het architectenbureau Maurer United Architecten raakten precies de juiste snaar tussen
persoonlijk en professioneel in een open en ontroerend gesprek. Nanne de Ru en
Nolly Vos van Powerhouse Company hielden het wat zakelijker. Logisch ook, als je
De Ru’s krachtige oordeel over de huidige architectenpraktijk beluisterde: “de
architect is verworden tot een crackjunkie”. De Ru bouwde hiermee voort op de
beroemde uitspraak van Philip Johnson: “een architect is een hoer”. Hij jaagt
alleen maar achter geld aan. Hij prostitueert zichzelf zelfs voor het minste beetje
geld. Waar is zijn trots gebleven? Zijn eigenwaarde? De Ru constateerde dat het
met het beroep van architect de afgelopen decennia niet veel beter geworden is.
Waar een prostituee wellicht nog iets van een leven heeft, is de architect
inmiddels vervallen tot een crackjunkie: obsessievelijk in het verwerven van
een opdracht, in de zoektocht naar geld en met een totaal gebrek aan oog voor andere
zaken. En bij crackjunkies spelen gevoelens – naast bezetenheid – geen enkele
rol. Architecten zijn het diapositief van theaterwetenschappers. En dat geeft te denken.
Het was eigenlijk de bedoeling dat dit blog in navolging van mijn eerdere blog ook over gezellige architectuur zou gaan, en niet over obsessieve drugsverslaafden.
Misschien dat ik dan maar moet afronden met de opmerking dat Architectuur en de Noodzaak van de Liefde
boven alles een hele gezellige avond
was; misschien wel voor herhaling vatbaar. En misschien zijn er een paar
architecten die zich toch eens op het achterhoofd hebben gekrabd en gedacht
hebben: hoe zit dat eigenlijk met mijn gevoelens in relatie tot mijn werk?
Reacties:
23-03-2010
Hahaha, goede kop/quote!
06-04-2010
Architectuur is emotie. Althans: roept altijd emoties op. Dat de architecten vaak minder emotioneel overkomen klopt wel. Al bleek dat op deze specifieke avond niet zo. Dat een architect met gevoel over zijn vak en over zijn werk moet praten lijkt me evident. Als er althans behoefte is aan een publiek. Om even in de analogie van de prostitutie te blijven: de gevoelloze crackhoer moet een emotionele callgirl zien te worden. Dat lijkt een lange weg maar dat kon best nog eens meevallen. Vraag is dan wel wat de positie van de pooier is. Een callgirl werkt vaak voor zichzelf.
* Verplichte velden
Op: Wonen in een echte Rietveld (of toch liever niet) SDYqdm <a href="http://qrwnxpzriofs.com/">qrwnxpzriofs</a> > Lees meer...
Op: Met de metro in Dubai Jan 23, 2011 13:26 Jan Ate en anerde kandidaten : Familie voetbalploeg staat helemaal achter jou om... > Lees meer...
Op: Catching the Spirit Присоединяюсь. Это было и со мной. Давайте обсудим этот вопрос…. Het strptaunt is Literaire... > Lees meer...
Op: Heilige huisjes Een dhtodacroe, liefdevolle beschouwing. Inderdaad is de tijd nodig om tot een juiste oplossing te... > Lees meer...
Op: Wonen in een echte Rietveld (of toch liever niet) WbJzak , [url=http://gwmyliwctlpe.com/]gwmyliwctlpe,... > Lees meer...
Op: SARA: uitzien naar de late majority Oh, jij bent ook naar Kronenburgpark gesweet. Mijn voeten waren ook kapot. Ook veel heuvels enzo,... > Lees meer...
Op: Protest Leuke foto! de dikke middelvinger van Koolhaas. > Lees meer...
Op: Protest architectuur is helemaal geen protest dat maak jij ervan architectuur is er, geeft licht of is vol... > Lees meer...
Op: Het laatste postkantoor Deze zou ook mooi passen in de (digitale )schatkamer. Toch? Ik zie ook dat utrecht nog leeg is dus... > Lees meer...
Op: Het laatste postkantoor Zo'n markant openbaar Nederlands interieur zou zeker in verband met het 'World Interior... > Lees meer...