Ance Auditorium Roma
Lezing/debat/symposium | 03/12/09-03/11/09
Het ANCE auditorium in Rome was op 3 december 2009 de plaats waar Nederlandse en Italiaanse architecten, vertegenwoordigers van de bouwindustrie en technologie elkaar ontmoetten. Hun missie: het bespreken van de toekomst van de bouw, met in het achterhoofd de wil om van elkaars geschiedenis te leren.
Er werden lezingen gegeven door Piero Torretta van ANCE, Alphonsus Stoelinga, de Nederlandse Ambassadeur, Livio Sacchi van het Directive Council IN/ARCH, Fabrizio Gallanti van het tijdschrift ‘Abitare’ (die ook moderator voor de conferentie was), Francine Houben van 'Mecanoo' Architecten (NL), Dietmar Werner van het Nederlandse bouwbedrijf 'Volker Wessels Vastgoed', Peter Fraanje van Bouwend Nederland (een Nederlandse handelsonderneming in de sector bouw en infrastructuur), Andrea Rinaldi van de Universiteit van Ferrara (IT) uit 'Emilia Romagna', Alex van de Beld van 'Onix' Architecten (NL), Arjan van Timmeren van de TU Delft, Cino Zucchi van 'Cino Zucchi' Architects uit Milaan (IT) een voormalig deelnemer van 'Super Studio' Adolfo Natalini van 'Natalini' Architects uit Florence (IT).
Piero Torretta opende de conferentie en ging in op de problemen die architecten en bouwers hebben om een distinctieve indruk achter te laten op onze steden, en dat we om onze toekomst te smeden er goed aan zouden doen naar het verleden te kijken - in het bijzonder naar Rome. Daarna sprak Ambassadeur Alponsus Stoelinga een welkomstwoord uit, waarin hij opmerkingen maakte over de verschillen tussen de twee landen, bijvoorbeeld over de benadering van Nederland zoveel mogelijk licht binnen te laten, terwijl men in Italië juist streeft deze zoveel mogelijk buiten te houden. En hoe men in Nederland overstromingen aanpakt met bijvoorbeeld een traditie van drijvende huizen, terwijl de flexibele inwoners van Venetië prefereren hun kaplaarzen aan te trekken. Livio Sacchi sprak ook een welkomstwoord uit, hij legde de nadruk op hoeveel Italië van de Nederlandse moderniteit kan leren. Fabrizio Gallanti volgde hierna met een inleiding op de conferentie. Hij vroeg zich af of het mogelijk was consensus te bereiken over de betekenis van ‘duurzaamheid’. Met het argument dat experts een gezamenlijke invulling moeten geven, zodat de publieke spelers in dezelfde richting kunnen werken.
Francine Houben gaf de eerste lezing en presenteerde tien recente projecten, beginnend en eindigend met twee bibliotheken, één in Delft en de andere in Birmingham (VK). Er werden duurzame werkwijzen voor al deze gebouwen aangedragen, maar het was vooral de gedachte dat steden geen opvallende iconische gebouwen meer nodig hebben, zeker gezien in het licht van de gepresenteerde icongrafische projecten – hoewel Mecanno natuurlijk ook veel contextuele werken heeft gemaakt. De volgende lezing kwam van Dietmar Werner, die beweerde dat als men echt de CO2 uitstoot wil verminderen, begonnen moet worden met de aanpak van oude gebouwen, want daar zijn er erg veel van.
Fabrizio Gallanti startte de ronde tafel conferentie met het herhalen van de vraag:”wat is de definitie van duurzaamheid?” Het eerste antwoord kwam van Peter Fraanje. Hij stelde dat duurzaamheid hier in Rome is en dat we daarvan zouden moeten leren en een eeuw verder zouden moeten kijken. Vervolgens maakte Andrea Rinaldi zich sterk voor eenvoudige houdbare technologieën en benadrukte dat energie de koning van alle duurzaamheids vraagstukken is. Piero Torretta sprak over complexe regionale en lagere wetgeving, dat zichzelf vaak tegenwerkt en onderstreepte ook het politieke karakter van energie en welzijn. Alex van de Beld, die architectuur in hout promoot en deze heeft gekozen als weg naar duurzaamheid, vroeg zich af of Nederland niet terugmoest naar haar oude staat als bosrijk land. Over de definitie van duurzaamheid merkte hij op, dat het niet veel zin had te zoeken naar één definitie van duurzaamheid, omdat er misschien wel duizenden zijn. Terwijl Arjan van Timmeren dacht dat een definitie bruikbaar kon zijn, herinnerde hij ons eraan dat de VN een definitie heeft. Maar hij realiseerde zich tegelijkertijd dat een gemeenschappelijke definitie, waar iedereen het over eens zou zijn niet erg realistisch was. Hij wees er ook op dat het watervraagstuk het belang van energie zou overtreffen en de top prioriteit zou worden. Cino Zucchi stelde toen de retorische vraag of een oud dorp in feite niet meer duurzaam was, dan steden zoals we ze nu maken. Hij vergeleek de moderne stedengroei aan de hand van beelden uit de ruimte met een melanoom. En bracht naar voren, dat hoewel we steden maken en een grote mate van controle uitoefenen, we nog steeds de controle schijnen te verliezen, zoals in ‘Jurassic Park’. Ook vergeleek hij Europa met een stad, waar we zo makkelijk ter ontspanning kunnen reizen – naar de Alpen bijvoorbeeld – als in een soort Central Park.
Adolfo Natalini deed het slotwoord en benadrukte een aantal van de sleutelthema’s van het debat, zoals de suggestie dat veel van de moderne architectuur eigenlijk misdadig is, en baanbrekende architectuur naar de kerk gaan is in je ondergoed. Hij stelde daarom dat het gewone en dagelijkse veel duurzamer is, in het bijzonder in relatie tot de historische stad en ging nog een stapje verder door te beweren, dat de milieutheorie was uitgevonden om mensen af te leiden van het echte probleem, de snel afnemende kwaliteit van de architectuur en de stadscultuur. Dit is dan de wortel van ons onvermogen om duurzaam te leven, want geeft onze bewapening voor de manier waarop we leven niet alleen weer, maar ook niet richting aan de wijze waarop we werkelijk leven? In relatie tot tijd voerde hij aan dat de moderne architectuur een ‘oxymoron’ is, dat ons verlangen verwoordt naar het nieuwe en dat het nieuwe het enige is dat waarde heeft. Ten slotte concretiseerde hij zijn wijze van redeneren door naar voren te brengen dat ‘nieuwigheid slechts onbewustheid’ is, want is het niet voor degelijke architectuur toegestaan in tijd langzaam vorm te krijgen en wordt solide en robuust zo niet prachtig, en dat maakt ons leven dus dragelijk, duurzaam en zo prachtig.
Fabrizio Gallanti sloot daarna de conferentie af, waarbij hij de lezingen beschreef als voortreffelijke stof tot overpeinzing.
Lezing/debat/symposium
26
oktober
2009
19:00
|
Na de opening van de tentoonstelling Rundt om Hjørnet – New Urban Spaces in het Deense Architectuur Centrum (DAC) op 26 oktober 2009, zullen het Nederlands Architectuur Instituut (NAi) en de DAC in Kopenhagen een internationaal “debate on tour” organiseren. Het hoofdonderwerp van het debat is ‘het gebruik van de publieke ruimte - mogelijke toekomstbeelden’.
> Lees meer...
Lezing/debat/symposium
0:00
|
In Belgrado wordt veel gesloopt en herbouwd, zonder
dat hier goed over wordt nagedacht. Er is geen visie op benodigd programma in
het stedelijk gebied of de inpassing van nieuwe bebouwing in het stedelijk
weefsel. Op 5 juli bracht het NAi ontwerpers, maar ook strategische denkers vanuit
Nederland in debat met plaatselijke ontwerpers om over deze kansen voor strategische
herontwikkeling te debatteren.
> Lees meer...
Op maandag 28 september 2009, tijdens de conferentie African Perspectives, organiseerde het NAi in samenwerking met ArchiAfrika een Debate on Tour in Pretoria. Het belangrijkste onderwerp: 'Hoe kan de Afrikaanse City Centre met zijn (historische) identiteit en zorg voor culturele, minerale en fysieke middelen het best worden voorbereid op de toekomst in de hedendaagse mondiale context?' Het tekort aan middelen om het centrum in stand te houden en de verbetering van sloppenwijken waren de belangrijkste thema's. > Lees hier meer over het debat in Pretoria (Engelstalig).
> Lees meer...
Skopje, hoofdstad van Macedonië, heeft
het laatste decennium een stedelijke metamorfose ondergaan. Er wordt intensief
gebouwd, maar het publieke debat over dit veranderingsproces is nog niet op gang gekomen. Op
20 januari vond in het Conference and Study Centre in Skopje, een Debate on Tour getiteld Imagine a City plaats. Het debat was een initiatief om een aanzet te
geven voor verbeteringen in de stedenbouw en planning van Skopje en om het belang van architectuur daarin te benadrukken. Hoe kunnen
bewoners hierbij betrokken worden? Welke rol is er voor de architect weggelegd? Lees hier het verslag over dit debat. (Engelstalig)
> Lees meer...
In verband met het DutchDFA programma voor India richt het NAI zich op de urbanisatie problemen van de stad Mumbai. Op 5 september tijdens Design Yatra 2009 organiseerden het NAi en DutchDFA een Debate on Tour, waar Nederlandse architecten met hun Indiase collega's het onderwerp sloppenwijk vernieuwing onderzochten. > Lees hier meer over het debat in Mumbai (Engelstalig).
> Lees meer...
