Recensie van de architectuur van het NAi in het dagblad Trouw

"[De maquette waarmee Coenen vijf jaar geleden de prijsvraag won], toont een prachtig verstild bouwwerk, uitgebalanceerd in zijn vormgeving en zorgvuldig gedetailleerd, terwijl een toets van vrolijkheid niet ontbreekt. Het echte gebouw wijkt in hoofdlijnen niet af van de maquette, maar het lijkt er op dat het ontwerp in de afgelopen vijf jaar zijn innerlijke rust heeft verloren, dat Coenen zijn greep op het geheel is kwijtgeraakt en dat sombere trekjes de vrolijkheid hebben verdreven."
Hilde de Haan en Ids Haagsma in de Volkskrant, 29-10-1993

"Het afwerkingsniveau en materiaalgebruik roept associaties op met parkeergarages of bunkers. De hierbij behorende naargeestige sfeer weet Coenen echter op knappe wijze te vermijden. Enerzijds wordt door de manier van belichting, zowel met natuurlijk- (vides en daklichten) als met kunstlicht (vrijhangende inbouwspotten) het interieur verrijkt. Anderzijds is dat gebeurd door de elektriciteits- en werktuigbouwkundige voorzieningen uiterst precies te laten detailleren."
Ed Melet in De Architect 24 (1993) 12

"Geldgebrek bij de opdrachtgever heeft Coenen dermate in de uitvoering van zijn, al bijna onaanvaardbaar aangepaste ontwerp beknot, dat het niet overdreven is om te spreken van een gemutileerde creatie"
Max van Rooy in NRC Handelsblad, 5-11-1993

"Daarbij springt de naaktheid van het gebouw in het oog. 'Mooi naakt' was de bedoeling, maar dat is niet overal even goed gelukt. In de foyer is de zichtbare draagconstructie fraai [..] In de tentoonstellingsruimte is de combinatie van het beton, de verhoudingen en de lichtval ruim voldoende om dit een mooie ruimte te laten zijn. Maar dat het trappenhuis en de hellingbaan naar de tentoonstellingszaal niet afgewerkt zijn, is ronduit lelijk. [..] Buiten straalt vooral de staalconstructie van het glazen hoofdgebouw het woord 'bezuiniging' uit. Niet af, lijkt dit karkas te schreeuwen. De verhoudingen zijn volledig zoek. De pergola bovenaan is zo iel, dat het een zielig gezicht is. De staande pilaren aan de buitenkant staan te dicht op de glaswanden waardoor het effect van vrij hangen minimaal blijft."
Ineke Schwarts in Trouw, 29-10-1993

"Het NAi is een absolute aanwinst voor een verwaarloosd stukje stad. Het is vermoedelijk ondanks alle vormgeving een laagdrempelig gebouw, dat moet de praktijk uitwijzen. Het is voor het publiek een prettig gebouw om in te vertoeven, met fraaie overgangen tussen buiten en binnen. Het openbare gebied is niet te groot en daardoor overzichtelijk en veroverbaar. De 'onafgewerkte' staat, waarin het gebouw verkeert en waarvoor expliciet door de architect gekozen is, is niet hinderlijk en zelfs soepel opgelost. Het is een gebouw met een grote persoonlijkheid waarom je niet heen kunt. Zo moeten culturele gebouwen zich voordoen."
Gerda ten Cate in Bouw 48 (1993) 23

Versobering van het ontwerp

Uiterlijk begin 1992 had het nieuwe architectuurinstituut open moeten gaan voor publiek. Het werd zo'n anderhalf jaar later: september 1993. De ambities van architect Jo Coenen en het NAi waren groter dan het beschikbare budget. De consequentie daarvan was dat het ontwerp een flinke versobering moest ondergaan.
> Lees meer...

Het NAi gebouw : een huis voor de architectuur

Verslag van een roerige periode in de geschiedenis van het NAi: de strijd om Rotterdam, de prijsvraagontwerpen voor het nieuwe gebouw, en het gevecht met een te krap budget. Werp een blik in het schetsboek van Jo Coenen en bekijk de plattegronden van het uiteindelijke ontwerp.
> Lees meer...

Zaal 2: Gewoon Architectuur

Tentoonstelling 17 november 2004  - 03 mei 2009 | Vaste tentoonstelling| Het NAi bezit een van de meest belangrijke collecties van interieur, architectuur, stedenbouw en landschap ter wereld. De permanente tentoonstelling 'GeWoon Architectuur' (looptijd 2004-2009) onthulde deze rijkdom aan tekeningen, maquettes en foto's.
> Lees meer...

Van Cuypers tot Coenen

Tentoonstelling 02 september 2006  - 14 januari 2007 | De semi-permanente opstelling Van Cuypers tot Coenen, Architectuur en landschap van Zuid-Limburg 1750-2050 verbeeldde de specifieke architectonische cultuur van Zuid-Limburg als een voortdurende confrontatie van traditie en vernieuwing.
> Lees meer...

Het ontwerp van Wim Quist

"Het ontwerp van Quist heeft het meest 'Rotterdamse' gebouw ontwerp, zakelijk, zonder tierelantijnen en andere gewilde en op effect beluste vormen."
> Lees meer...