Voordat de familie Sonneveld in hun nieuwe huis aan de Jongkindstraat trok woonden ze in een statig herenhuis aan de Heemraadsingel, een brede singel omzoomd door bomen. Het was een donker, traditioneel ingedeeld huis dat ouderwets was ingericht. Een enorm verschil met hun nieuwe lichte, ruime en kleurrijke woning, voorzien van moderne gemakken en eigentijdse meubels.

^{> Links: Meneer en mevrouw Sonneveld. Foto: Collectie NAi, Archief BIHS
> Midden: De Heemraadsingel, ca 1928. Foto: Collectie NAi, Archief BIHS
> Rechts: Puck en Gé in de achtertuin van hun huis aan de Heemraadsingel. Foto: Collectie NAi, Archief BIHS}

Villa Dijkzigt
De Heemraadsingel was een chique buurt, waar dokters en notarissen woonden, ondernemers en directeuren. Nog chiquer was het eind jaren twintig om buiten te gaan wonen, in een landelijke omgeving. De Sonnevelds lieten hun nieuwe huis bouwen aan de rand van het Land van Hoboken, op een strook grond die bestemd was voor villapark Dijkzigt. Het villapark was een initiatief van de gemeente Rotterdam om de uittocht tegen te gaan van welgestelde burgers die het buitenleven opzochten in de omgeving van Wassenaar en Den Haag. Het Land van Hoboken was een groene oase midden in de stad: een open landschap van ruim 50 hectare met voornamelijk grasland. Door de rust en landelijke sfeer was het een ideale omgeving voor villabouw.


^{> Oostelijk deel van het land van Hoboken omstreeks 1915, richting Westersingel – Westzeedijk. Foto: Collectie Gemeentearchief Rotterdam}

Ommezwaai
Het enige dat de familie Sonneveld meenam uit het oude huis waren boeken, kleding en een paar persoonlijke bezittingen. Ook kunstvoorwerpen verhuisden mee naar de nieuwe woning. Al het andere werd nieuw aangeschaft: stofferingen, lampen, meubelen, klokken, een telefooninstallatie, bureauartikelen, (glas)serviezen en vazen. Alles conform de smaak van de avant-garde. Deze ommezwaai kwam niet helemaal uit de lucht vallen: het paste bij de belevingswereld van het echtpaar Sonneveld, dat in de loop der jaren kennis had gemaakt met een moderne levenswijze.


^{> Het land van Hoboken, met aan de rand ervan Huis Sonneveld, Museum Boijmans van Beuningen en het oude Unilevergebouw, 1938. Foto: Aviodrome Luchtfotografie, Lelystad.}

Selfmade zakenman
Albertus Sonneveld was een selfmade zakenman die zich bij Van Nelle had opgewerkt van jongste bediende tot zakelijk directeur van de tabaksdivisie. Hij reisde elk jaar vele maanden door Amerika om tabak te keuren, in te kopen en te laten verschepen. Tijdens die zakenreizen voer hij op grote oceaanstomers en overnachtte hij in luxe hotels. Hij ontwikkelde zijn smaak, interesses en gevoel voor efficiency en modern leefgemak naar Amerikaans voorbeeld. Zijn belangstelling ging uit naar techniek; naar auto's, fotografie, film en radiotelegrafie, maar ook naar apparaten als liften en telefoons. Hij hield van praktische snufjes en nieuwe vindingen.

^{> Links: Mijnheer Sonneveld stapt uit de auto voor de Van Nellefabriek. Foto: Collectie NAi, Archief BIHS
> Rechts: Briefkaart uit Amerika van meneer Sonneveld aan zijn oudste dochter Puck, 1927.
Collectie NAi, Archief BIHS}

Sociale identiteit
Ook mevrouw Sonneveld waardeerde het nut van apparaten die haar leven konden vergemakkelijken. Ze was een praktisch ingestelde vrouw, kordaat en zelfstandig, die niet hield van verspilling van tijd en geld. Tijdens de maandenlange afwezigheid van haar man zwaaide zij de scepter over het huishouden, dat door twee dienstbodes werd verricht. Modern wonen had voor haar ook met status te maken. Ze was gevoelig voor luxe; ze ging chique gekleed en droeg hoeden en juwelen. Ze was zich bewust van haar maatschappelijke positie als directeursvrouw, en vond het belangrijk te leven conform die status. Het nieuwe huis gaf haar de mogelijkheid aansluiting te zoeken bij de culturele elite waar ze haar sociale identiteit als directeursvrouw kon uitdragen.