Woonkamer met gele stoel. Foto: Jannes Linders.

Leen van der Vlugt van architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt kreeg de opdracht het interieur te ontwerpen van Huis Sonneveld. Net als eerder in de Van Nellefabriek en Huis van der Leeuw deed hij dat in nauwe samenwerking met W.H. Gispen, die een groot deel van het meubilair ontwierp en leverde. Maar ook andere ontwerpers van naam zijn in het huis vertegenwoordigd.

• Lees meer over W.H. Gispen

Kleurengamma
Wat direct opvalt in de woning is de heldere kleurstelling van het interieur. Voor de stoffering van het huis werd gekozen uit het assortiment van Metz & Co, onder andere uit een zojuist uitgebracht stalenboekje waarvoor kunstenaar Bart van der Leck het kleurengamma had bepaald. Het waren heldere en lichte kleuren: vermiljoenrood, korenbloemblauw en eidooiergeel, gecombineerd met licht -en donkergrijs en bruin. Ze waren verkrijgbaar in verschillende stofsoorten voor vaste vloerbedekking, meubelstofferingen en gordijnen. Voor zover bekend is Huis Sonneveld het vroegste Nederlandse voorbeeld van een interieur waarin gebruik gemaakt is van de stoffen van Van der Leck.

> De slaapkamer van meneer en mevrouw Sonneveld. Foto: Collectie NAi

Accenten
De kleuren voor de wanden werden afgestemd op de stoffering. In de zitkamer en bibliotheek vormen de Van der Leck-kleuren accenten in een meer neutrale omgeving waar bruin en beige de sfeer bepalen. De gele bureaustoel en de oranjerode fauteuils in de bibliotheek steken fel af tegen de bronskleurige wanden en het donkerbruine tapijt. In de slaapkamers en eetkamer is het omgekeerd: de kleuren zijn hier gebruikt voor de grote vlakken: rode eetkamerkasten, blauwe gordijnen en geel voor de vloer. De tafel en stoelen zijn in een neutraal naturel, zwart, grijs en chroom uitgevoerd.


< Bibliotheek Huis Sonneveld. Foto: Jannes Linders

Gispencatalogi
Sommige meubels, zoals de eettafel met het ingebouwde belsysteem, zijn speciaal voor het huis ontworpen. De meeste meubels en lampen echter zijn seriematig vervaardigd en uit voorraad geleverd. De familie maakte een keuze uit de Gispen catalogus die verscheen in 1933 (no. 52). Het assortiment buismeubelen was daarin nog beperkt. Op interieurtekeningen zijn deze 'oude modellen' nog te zien, maar uiteindelijk is gekozen voor nieuwe modellen uit de nieuwe catalogus no. 52 (1934). Gispen leverde tafels, stoelen, fauteuils, bureau's en bedden. In veel gevallen zijn de meubels op kleine onderdelen afwijkend uitgevoerd van de standaardmodellen. Zo kregen de eetkamerstoelen dezelfde armleuningen als de fauteuils in de woonkamer.




> Boven: Slaapkamer van Puck Sonneveld. Onder: Kleedkamer van de ouders. Foto's: Collectie NAi

Gisolampen
Gispen leverde maar liefst 22 verschillende lampen voor Huis Sonneveld, geselecteerd uit de Giso lampencatalogus nr. 29 (1930). Lampen met elementaire vormen zoals de kegel, de cilinder en de bol. Maar ook traditionelere en decoratievere lampen vonden een plek in huis: de eettafellamp en de lampjes in de studio hebben stoffen kappen. Deze concessie aan moderniteit kwam voort uit de vraag naar luxe van de opdrachtgever. Daarnaast zijn lampen van het fabrikaat Philinea gebruikt. Ze hebben de hi-tech uitstraling van tl-buizen maar verspreiden warmer licht. Eigenlijk zijn het gloeilampen met een extreem lange gloeidraad. Ze zorgen voor veel en gelijkmatig licht zonder schaduwwerking.


> De studio van Huis Sonneveld, met op tafel schemerlampje no. 403a, gekozen uit Giso lampencatalogus 39 (1933). Foto: Petra van der Ree, Collectie NAi

Tuinmeubels
Niet alle meubels komen van de firma Gispen. Gispen had bijvoorbeeld geen tuinmeubels in zijn assortiment, en maar een beperkt aantal banken. Van der Vlugt ontwierp zelf een aantal (inbouw)meubels, zoals de kasten in de slaapkamers, de bank in de woonkamer (uitgevoerd door de firma Allan & Co), en de kaptafel in de slaapkamer van de ouders (uitgevoerd door Gispen). De Duitse Bauhaus-ontwerper Erich Dieckmann ontwierp het meubilair voor in de 'buitenkamer' op de eerste verdieping. Het kleine bureautje van mevrouw Sonneveld in de woonkamer is van Thonet, net als de houten keukenstoelen. In de kamers van de dienstbodes is gekozen voor de goedkopere Auping bedden in plaats van Gispenbedden.

Bolvazen
Het interieur werd opgefleurd door vazen uit de glasfabriek Leerdam, naar ontwerp van A.D. Copier. Het zijn eenvoudige modellen, waarvan de ‘bolvaas’ het bekendst is: vazen met een zuivere bol als grondvorm. Ze zijn net zo elementair van vorm als de Gisolampen. In de woonkamer stonden sculpturen van John Rädecker, een beeldhouwer wiens werken uiteenlopende invloeden vertonen, variërend van jugendstil tot kubisme. In de jaren dertig en veertig was zijn werk vertegenwoordigd in bijna alle grote Nederlandse particuliere en openbare collecties. Als blikvanger in de woonkamer hing een zeegezicht van de Hollandse impressionist W.B. Tholen.

W.H. Gispen

Toen W.H. Gispen door de architect Van der Vlugt begin jaren dertig gevraagd werd voor de inrichting van Huis Sonneveld, was hij al één van de belangrijkste figuren uit het Rotterdamse culturele leven en pleitbezorger van het Nieuwe Bouwen.
> Lees meer...

---

Gispen in Rotterdam

Tentoonstelling | NAi Rotterdam - Zaal 2 | 02/03/06-11/06/06 In de tentoonstelling die het NAi organiseerde ter ere van het jubileum van Gispen, stonden zwart-wit foto's, catalogi en affiches uit de jaren '20 en '30 centraal.
> Lees meer...

---

Modern wonen in de City flat

Na de pensionering van meneer Sonneveld, toen beide dochters al het huis uit waren, besloten Albertus en Gésine Sonneveld te verhuizen naar een comfortabel appartement in de City flat aan de Schiedamse Vest.
> Lees meer...

---

Restauratie van het huis

Huis Sonneveld is in 2001 als museumwoning opengesteld voor publiek. Deze nieuwe functie stelde restauratoren voor veel keuzes. Wat is het doel van de restauratie, wat beschouw je als authentiek en mag je op de stoelen in de bibliotheek gaan zitten?
> Lees meer...

---

Restauratie van de tuin

Bij de restauratie van het huis in 1999 werd de tuin in verwaarloosde staat aangetroffen door een jarenlang gebrek aan onderhoud. Het doel was om de tuin tijdens de restauratie terug te brengen naar zijn oorspronkelijke staat, ten tijde van de oplevering in 1933.
> Lees meer...

---