Meneer Sonneveld, dochter Gé en kleinkind Koos in de huiskamer van de City flat aan de Schiedamse Vest. Foto: Collectie NAi, Archief BIHS.

Na de pensionering van meneer Sonneveld, toen beide dochters al het huis uit waren, besloten Albertus en Gésine Sonneveld te verhuizen naar een kleinere woning die minder onderhoud zou vergen. Het inmiddels bejaarde echtpaar verkocht hun grote huis aan de Jongkindstraat in 1955 en verhuisde naar een comfortabel appartement in de City flat aan de Schiedamse Vest.

Moderne driekamerappartementen
Om niet teveel aan woonruimte te hoeven inboeten, kochten de Sonnevelds in 1954 twee naast elkaar gelegen flats aan de Schiedamse Vest in Rotterdam, die tot één werden samengevoegd. De City flat werd gebouwd naar ontwerp van architect W.C. Pouderoyen. Het waren moderne driekamerappartementen met tal van praktische voorzieningen. De flat was aangesloten op stadsverwarming, er was een centraal antennesysteem voor radio en televisie, en in de entreehal kon de bezoeker zich via een intercom melden. Voor de Sonnevelds was dit geen nieuwe luxe, integendeel. Ze hadden vanaf 1933 in Huis Sonneveld immers al vergelijkbare, zo niet nog luxueuzere voorzieningen gekend.

^{> Links: Plattegrond van de twee samengevoegde appartementen. Collectie Gemeentearchief Rotterdam
> Midden: Voorgevel van de City Flat naar ontwerp van W.C. Pouderoyen, 1953. Collectie Gemeentearchief Rotterdam
> Rechts: Plattegrond City Flat, 1953. Collectie Gemeentearchief Rotterdam}

Natuurstenen platen
De Sonnevelds gaven het architectenbureau Van den Broek en Bakema, de opvolgers van bureau Brinkman en Van der Vlugt, opdracht voor het inrichten van de flat. Bakema sloopte niet alleen de scheidingsmuur tussen de twee woonkamers, maar ontwierp ook het volledige interieur, tot en met de haakjes in de keukenmuur. Het is een werkwijze die vergelijkbaar is met de ontwerpbemoeienis van Brinkman & Van der Vlugt in Huis Sonneveld. Net als in het oude huis was het woongedeelte een ononderbroken ruimte met de bibliotheek, het eet- en het zitgedeelte aaneen geschakeld. De binnenpuien waren van aluminium, en de wanden werden chique afgewerkt met bleu-beige natuurstenen wandbekleding.


^{> Ontwerp van de natuurstenen wandbekleding op een tekening van Van den Broek en Bakema. Collectie NAi, Archief BROX}

Bronskleur
In tegensteling tot hun eerste verhuizing in 1933, toen de Sonnevelds bijna niets uit hun oude huis meenamen, werden dit keer veel interieurdelen uit het huis aan de Jongkindstraat in hun nieuwe flat opnieuw ingebouwd. Op foto's en op de tekeningen van Van den Broek en Bakema zijn de bank, stoelen en tafels, de philinealampen, en ook de zilverkast en de vitrinekast voor glas en servies te herkennen. De bronskleur en het zwarte marmer werden opnieuw toegepast.

Vaste meubelstukken
Een goed deel van de meubels verhuisde mee, maar er werden ook nieuwe vaste meubelstukken ontworpen, zoals de boekenkasten en de slaapkamer- en garderobekasten. Het interieur moet dezelfde sfeer hebben uitgeademd als in Huis Sonneveld. Toen de Sonnevelds in 1933 verhuisden van de Heemraadsingel naar de Jongkindstraat, was het contrast in leefstijl en bijbehorende inrichting van hun woning immens groot. Bij hun verhuizing in 1955 naar de City flat was het moderne wonen een vanzelfsprekendheid geworden.


_{> De inrichting van het appartement. Collectie NAi, Archief BROX}